| Deze week hebben we met een aantal vrouwelijke collega’s op het werk gepraat over het thema " Hollen of stilstaan". En waar we uiteindelijk op uitkwamen is de balans vinden tussen ‘doen’ en ‘zijn’. En één collega zei daarover dat (in onze maatschappij) ‘doen’ heel vanzelf gaat, en dat als je in die stroom zit dat dan ook automatisch doorloopt. ‘Zijn’ moet je echter veel bewuster inzetten, dat gaat niet vanzelf. En dat is bij me blijven hangen, dat had ik nog nooit zo bewust zo gezien. En het klopt volgens mij zeker.
Sinds ongeveer anderhalf jaar heb ik voor mezelf twee van die ‘zijnsmomenten’ in mijn dag ingebouwd. Ik begin ‘s morgens met een meditatie van 15-30 minuten en ik sluit mijn dag ‘s avonds voor ik naar bed ga af met het schrijven in mijn "Dankbaarheidsdagboek". En dat laatste daar wil ik graag iets over delen, want de kracht daarvan zou ik bijna als een wonder willen omschrijven. Het principe is heel simpel. Elke avond als ik naar bed ga schrijf ik 5 dingen op waar ik die dag dankbaar voor ben. Dat kan iets heel algemeens zijn, bijvoorbeeld dat ik gezond ben, het kan iets zijn wat ik die dag gekregen of gedaan heb en het kan ook iets zijn dat ik bijvoorbeeld gezien of gehoord heb. Elke dag 5 dingen. En wat er dan gebeurt is dat, ook al heb ik een rotdag gehad, of in ieder geval een rotgevoel over die dag, als ik de dag nog eens langs laat komen en ik benoem 5 dingen waar ik wel blij mee ben, dan verandert mijn gevoel over die dag. Ook al zijn het soms hele kleine dingen, het verandert mijn waarneming omdat er dus altijd ook wel iets is om dankbaar voor te zijn. En dit heeft als effect dat ik rustiger in slaap val, met een tevredener gevoel dan wanneer ik zomaar vanuit alle hectiek in bed stap. Mijn ervaring is dat ik in het begin vooral hele algemene dingen had waar ik dankbaar voor was, en dat in de loop van de tijd de kwaliteit van dankbaarheid steeds meer een rol in mijn leven gaat spelen. En dat ik dus in de loop van de dag al momenten heb dat ik opeens iets zie en dat ik dan geraakt ben. En vaak zijn het juist de eenvoudige dingen die me raken en waar ik de schoonheid opeens van kan zien. Maar ook ben ik me gaan realiseren en mezelf gaan bedanken voor dingen die ik die dag gedaan heb en waar moed voor nodig was. Bijvoorbeeld dat ik een vriendin heb opgebeld op het moment dat ik me beroerd voelde. En doordat ik ‘s avonds dan kan voelen hoe blij ik ben dat ik dat gedaan heb en hoe goed me dat gedaan heeft, merk ik dat ik de volgende keer als ik me beroerd voel makkelijker de telefoon weer oppak omdat ik weet hoe goed het me kan doen. Op deze manier ontdek ik steeds beter hoe ik mezelf kan voeden, omdat ik de echt waardevolle momenten van een dag ‘s avonds altijd weer terug kan voelen. De dingen die me niet zoveel zeiden herinner ik me ook niet. Vanmorgen fietste ik naar mijn werk en was het koud en regenachtig. Opeens zag ik dat ik door een laan fietste met aan weerszijden allemaal bloeiende magnoliabomen. |
Veel liefs, xxx Avelien