Netwerken heeft voor mij altijd zo’n bijsmaak gehad van mannen in pak die op de golfbaan grote deals proberen te sluiten, en daar heb ik me nooit erg verwant mee gevoeld. Echter, ik ben tegenwoordig zelf ook aan het netwerken, dwz dat ik me er van bewust raak dat je er alleen niet komt als je iets wilt creëren. Dat je altijd de hulp van anderen nodig hebt. En dat dat ook juist het mooie is van mensen, dat iedereen zijn eigen kwaliteiten heeft en dat we hier met zijn allen zijn om elkaar te geven waar wijzelf goed in zijn en dus hulp te krijgen op de gebieden waar we minder goed in zijn. Dat bespaart een hoop moeite en energie. Als je kunstnaar bent bijvoorbeeld, wil dat niet zeggen dat je ook goed bent in marketing, boekhouden, organiseren….allemaal eigenschappen die wel komen kijken bij het organiseren van een tentoonstelling waar je werk bekeken wordt en eventueel verkocht. En de kunst is dus om zoveel mogelijk te doen van dat waar je goed in bent en zoveel mogelijk hulp te vragen bij de dingen waar je minder of niet goed in bent. En daarvoor is een uitgebreid netwerk om je heen dus belangrijk. Zo heb ik in mijn onderneming bijvoorbeeld een zakelijke partner die me vooral helpt met de ondernemingskant en de financiën, niet mijn sterkste punten. Ik heb lang gedacht dat ik het juist allemaal alleen moest kunnen, dat goed zijn betekende dat je alles zelf kon. En het was dus een hele ontdekking (en opluchting) om erachter te komen dat dit juist niet het geval is. Voor mij is die weg eerst begonnen bij vriendschappen. Dat is een sociaal netwerk. En voor mij één van levensbelang. En toen ik ontdekte dat ik niet de vriendschappen had zoals ik ze graag wou, ben ik daar zelf stappen in gaan nemen, heb me kwetsbaarder opgesteld door te vragen waar ik behoefte aan had en heb ik de mensen die niet bij me pasten los gelaten (en andersom, ik ben ook mensen verloren die ik zelf niet kwijt wou, dat hoort er ook bij). En sinds een aantal jaren heb ik een stevig vriendennetwerk om me heen dat bij tijd en wijle echt als een vangnet fungeert. Ze zijn er om leuke dingen mee te doen, om een schouder en troostend woord te bieden als ik verdrietig ben, om mijn gedachten te ordenen als ik de weg kwijt ben en om naar mijn verhalen te luisteren als ik iets moois heb meegemaakt. En zonder die vrienden zou ik niet meer kunnen. En nu ben ik dat dus ook aan het ontdekken op werkterrein; dat het fijn is om met mensen te delen die ongeveer met hetzelfde bezig zijn, om elkaar te inspireren en te stimuleren, om niet ieder voor zich elke keer het wiel weer opnieuw uit te hoeven vinden. Wat ik merk is dat ik het af en toe toch nog heel spannend vind omdat ik het gevoel heb dat ik dan mijn zwakte zichtbaar maak en dat ik het wel allemaal moet weten en kunnen, of dat ik bang ben voor een concurrentiestrijd, want die ander is natuurlijk veel beter, dus waarom zouden ze dan nog bij mij komen??? In de praktijk blijkt die ander daar vaak net zo over te denken en werkt het eigenlijk voornamelijk heel positief. Ik ben nu aan het zoeken hoe mijn manier van netwerken dan is, want ik ga dus niet op de golfbaan staan, en ik ben ook geen feestejesmens dat dan met iedereen een babbeltje aanknoopt. Ik ontdek dat ik vrij gericht zoek naar mensen die me boeien en daar dan contact mee maak. En vaak komen daar dan weer andere contacten uit voort omdat zij ook weer mensen kennen, etc. Het geeft me heel veel energie om zo bezig te zijn met dat waar ik goed in ben en van daaruit contact te maken en te delen met anderen. Zet de eerste stap en dan gaat de bal vanzelf rollen, je hoeft het niet allemaal alleen te doen! |
Veel liefs, Avelien