| Week 26, dat betekent dat ik nu op de helft van dit jaar van "Dagelijkse inspiraties" ben. Donderdag ben ik uiteten geweest en toen kreeg ik als kadootje al mijn inspiraties tot nu toe verzameld in een mapje, met inhoudsopgave erbij. En als ik die lijst zo doorkijk en door mijn eigen verhalen blader, dan is dat een bijzonder gevoel, een dankbaar gevoel ook. En zo gingen er opeens allemaal gedachten door mijn hoofd over kadootjes, zowel geven als ontvangen.
Het is heerlijk om een kadootje te krijgen, maar het is minstens zo heerlijk om een kadootje te geven. Om dat niet als een verplichting te zien bij bijvoorbeeld een verjaardag of een bruiloft (het beroemde peper en zout-stel) maar om er de tijd voor te nemen, erover na te denken en iets uit te zoeken of te maken dat je op dat moment aan die persoon zou willen geven. En als je die tijd neemt, dan komt er ook altijd een idee! En kun je iemand daar ook echt iets mee geven. Kadootjes hoeven niet groot en duur of bijzonder te zijn om als waardevol te worden ervaren. Soms heb je niet eens door dat je iemand een kadootje geeft, iets waar hun dag van opklaart. Bijvoorbeeld het sturen van een kaartje. De oude mensen bij wie ik werk vertellen me keer op keer hoe blij ze zijn met post, met een kaartje van de (klein-)kinderen of een bekende. Of het geven van een complimentje, om iemand te vertellen dat hij of zij er goed uitziet, of dat je blij bent dat ze belt, of laatst zo hebt genoten van het avondje uit. Als je echt vanuit je hart een kadootje geeft voel je ook hoe pijnlijk het is als iemand dat niet kan ontvangen. Als iemand begint met afzwakkingen (oh die jas, die heb ik al zo lang) of er meteen overheen praat. Het is fijn als je kado ontvangen wordt, want eigenlijk word je niet serieus genomen als je kado niet ontvangen wordt. Dat jij je aandacht aan iemand geeft en die persoon die aandacht niet aanneemt. En toch zijn er veel mensen die het moeilijk vinden om te ontvangen, ze schamen zich, voelen zich ongemakkelijk, hebben het gevoel dat kado niet waard te zijn of iets terug te moeten doen misschien. En dat is jammer. Ik ken dat gevoel zelf heel goed en ik ben me daar van bewust en train mezelf erin om een kado wel aan te nemen, om dankjewel te zeggen als ik een compliment krijg, of een kado in materiele vorm. En daarmee ben ik ook zelf meer aandacht gaan besteden aan het uitzoeken van een kadootje. Ik ben ook bekend om mijn verhalen bij mijn kado's, dat vind ik leuk, om te vertellen hoe ik tot een kado ben gekomen en waarom ik iemand geef wat ik geef. Het is een heerlijk gevoel om te kunnen geven, om te voelen dat jij iets hebt wat je de ander kunt geven. Het is erg pijnlijk en leegzuigend als je iets geeft uit schuldgevoel, als je het idee hebt dat je iets moet geven. Dan voelt geven ook niet fijn, en wil je er altijd iets voor terug. Maar geven vanuit jouw liefde en overvloed, contact maken met iemand en voelen wat jij op dat moment zou kunnen en willen geven, dat is een heerlijke ervaring, waar je zelf uiteindelijk net zoveel voor terugkrijgt als dat je erin hebt gestopt. Ik wil jullie bedanken voor het lezen van mijn inspiraties en de reacties die jullie me terug geven. Het is voor mij een kadootje om ze te schrijven en een enorm kado om door jullie te worden gelezen en ontvangen, BEDANKT! |
Veel liefs, xxx Avelien