WEEK 4VERTROUWEN

Gistermiddag lag ik bij mijn magnetiseuze op de tafel en daar kreeg ik te horen dat ik wel wat meer vertrouwen in mezelf mag hebben. Dat ik me nog erg onderuit laat halen door wat anderen denken en vinden en dat ik mezelf dan in de steek laat. Dat dat de reden is dat ik me de laatste weken weer zo onzeker en losgeslagen voel. Hmmm… ik dacht dat ik dat wel gehad had, maar ik weet dat ze gelijk heeft. Vertrouwen in mezelf, steeds opnieuw weer een hele klus. En dat is natuurlijk ook niet zo raar want de stappen die ik neem zijn steeds meer vanuit mijn authentieke zelf en dus steeds spannender. En tegelijkertijd ook spannender voor mijn omgeving die die stappen niet altijd kan volgen en begrijpt, ik begrijp ze zelf vaak niet eens! Toch ervaar en weet ik steeds sterker dat dat wel de enige weg is en dat er ook geen weg terug is. Ik heb gekozen om trouw te zijn aan mezelf en vandaaruit te leven, en dat is niet de makkelijkste weg, mijns inziens wel de mooiste en meest interessante. Ik heb er ook een heel sterk vertrouwen in dat ik er uiteindelijk wel kom (waar?!), dat de weg die ik aan het gaan ben voor mij de juiste is en ik mijn dromen waar zal maken. Dat ik ontzettend veel kracht, talent en potentieel in me heb en dat mijn echte bloei- en oogsttijd nog komt. Dat vertrouwen is heel sterk! Het vertrouwen in het hier en nu, hoe de weg nu gaat en dat ik ook nu al genoeg ben, daar heb ik nog zeer regelmatig veel bevestiging in nodig. En die bevestiging probeer ik ook te vragen, en dat kost me moeite. Aan wie vraag ik dat; ik wil niet dat mensen zich zorgen maken, want dan gaat het meteen over hun en niet over mij. Ook heb ik er niets aan als ik op een voetstuk geplaatst word want ook dat gaat niet over mij. Waar ik behoefte aan heb is aan iemand die naast me komt staan en vertrouwen in mij heeft op het moment dat ik dat zelf even niet voel. Iemand die me ziet voor wat en wie ik ben en in me gelooft, of ze me nou begrijpt of niet. Dat doet er namelijk niet zoveel toe, vertrouwen gaat niet over begrijpen of over dezelfde keuzes maken. Het gaat volgens mij over iemand zien in zijn eigen authenticiteit en daar in geloven. Op de Voorde ervaar ik dat altijd heel sterk, dat de mensen daar bij voorbaat! (en daar gaat het om) in mij geloven. In iedereen. Omdat iedereen zijn eigen unieke kracht, talent, gave heeft, en iedereen uiteindelijk alleen maar zijn eigen weg kan gaan, dat kun je nooit voor iemand invullen. Vertrouwen dus, trouw zijn aan mezelf en hulp vragen als ik daar behoefte aan heb. Want het is mijn weg maar ik hoef hem niet alleen te gaan, daar mag ik altijd op vertrouwen!