Ik kijk met oudjaar altijd terug op mijn jaar daarvoor en het is me opgevallen dat ik de afgelopen 7 jaar niet één keer een constante heb gehad wat betreft de drie belangrijke W’s in mijn leven: werken, wonen en wederhelft. Altijd was er minimaal één anders maar meestal twee en soms zelfs alledrie. Oftewel, mijn leven is de laatste jaren nogal aan verandering onderhevig. En ook dit jaar gaat dat weer gebeuren, want mijn werk stopt per 1 november en ik ben dus op zoek naar nieuw werk. Ik zit de laatste tijd graag en veel bij het water en de tekst hierboven over de aard van water spreekt me erg aan. Meegaan met de stroom van het leven, zonder je eigen aard te verliezen. Ik trok vanmorgen een tarotkaart: verandering, de enige constante is de verandering en verandering treedt op als het oude zijn kracht en functie verloren heeft. Ja, dat kan ik ook wel zo voelen. Toch is elke verandering ook altijd weer eng. Want het oude is vertrouwd en bekend en van het nieuwe is het nog maar afwachten hoe het eruit gaat zien. Volgens mij doet dit een enorm beroep op je vertrouwen. Vertrouwen in je zelf en in het leven. Een paar weken geleden schreef ik over loslaten en ik kreeg daar als reactie van iemand op dat loslaten betekent dat er ruimte gecreëerd wordt voor iets nieuws. En dat is waar. Eerst is er even leegte, en die kan eng aanvoelen. Uiteindelijk komt er iets nieuws en ik ben ervan overtuigd dat als je je hart blijft volgen en daar goed naar luistert dat het nieuwe iets mooiers zal zijn dat beter bij je past. Vertrouwen op je impulsen, op dat wat je hart je ingeeft, ook als dat ingaat tegen wat je hoofd, de maatschappij of wie dan ook je vertelt. Durf je stil te staan en in de leegte te blijven totdat je een impuls van binnenuit krijgt die je vandaaruit weer in beweging brengt? Ik ben dus op zoek naar een nieuwe baan. En ik ben toe aan een baan die beter bij me past, waarin ik me thuis voel en waarin ik kan geven wat ik te geven heb. Ik laat mijn oude patroon van eenvoudige banen puur om geld te verdienen los en stel me open voor een baan die echt bij me past en waarin ik tot bloei kan komen. En dat vraagt vertrouwen en moed om niet weer voor de makkelijke weg te kiezen maar in mezelf te geloven en erin te geloven dat die baan er ook voor mij is. Meegaan met de stroom zonder mijn eigen aard te verliezen. Alert zijn op ingevingen en van daaruit actie ondernemen. En af en toe wanhopig worden en me afvragen waar ik in godsnaam mee bezig ben. Ook dat hoort erbij. En misschien heb ik geen gelijk en is dit niet de weg of kan ik het niet op deze manier, nou dat wil ik dan graag in de praktijk ervaren ipv het bij voorbaat al vanuit angst niet te proberen. Want dit is wel waar ik in geloof en wat het leven voor mij mooi en liefdevol maakt. |
Veel liefs, Avelien