Ik zat zonet op de bank een beetje te mijmeren wat ik zou zeggen over aandacht. Daar is zoveel over te zeggen en wat ik daar vandaag over te zeggen heb is me zelf nog niet geheel duidelijk. Dus ik begin maar met beschrijven hoe ik tot “aandacht” kwam. Ik reed vanmorgen terug van een dynamische meditatie die ik (in alle vroegte al) gedaan heb en het was druk op de weg. Veel file en opstoppingen. En in eerste instantie had ik daar helemaal gaan last van, ik was bij mezelf en gaf me er aan over. Tot ik op een gegeven moment merkte dat ik opeens ook op het verkeer aan het mopperen was en commentaar zat te geven op de andere automobilisten. (Waarschijnlijk omdat ik een handige afslag gemist had en nu in een nieuwe opstopping terecht was gekomen, en me daar onhandig over voelde). Anton zat naast me en ik zat binnensmonds te mopperen waardoor hij vroeg wat ik zei. En toen antwoordde ik hem: Ach niks, ik ben weer met mijn aandacht bij de buitenwereld ipv bij mezelf. En op het moment dat ik dat zei realiseerde ik me dat dat dus een keuze is en dat ik weer de aandacht naar mezelf terug kon halen. Dat deed ik ook eigenlijk meteen automatisch en op dat moment wist ik dat het vandaag over aandacht gaat. Want ook in de meditatie was het me al opgevallen dat ik mijn aandacht zo goed bij mezelf kon houden en dat ik er voor gekozen had om ervan te genieten en te doen wat goed voelde binnen de aangeboden structuur. Dit in tegenstelling tot het gevoel hebben dat ik iets moest en iets ging proberen te doen. En toen ik wist dat het over aandacht ging hoorde ik meteen weer één van mijn voormalige leraressen zeggen: “Dat wat je aandacht geeft groeit. Als je aandacht geeft aan je negatieve emoties en gedachten groeien die. Als je aandacht geeft aan je zachtheid en liefde groeit dat deel in jezelf”. En dat is dus een keuze. Een keuze die maakt dat je vrij bent in deze wereld. Want wat er ook gebeurt, jij kunt kiezen waar je je aandacht aan geeft en dat bepaalt hoe je de dingen zult zien en ervaren. Een ander aspect van aandacht is dat je volgens mij ook je energielekken voor een groot deel voorkomt als je je aandacht richt op dat wat je aan het doen bent. De Happinez (een tijdschrift) gaat daar deze keer ook over. Dat bijvoorbeeld de monniken dat in zichzelf trainden. En het is ook het principe van Zen. Doen wat je doet. Dus als je een aardappel schilt dat je dan ook met je aandacht daar bij bent en die aardappel schilt ipv ondertussen met de dag van gisteren of morgen bezig te zijn. Dat klinkt eenvoudig en is in de praktijk een enorme uitdaging. Het is wel de moeite waard. Het levert je veel op. Als je namelijk dat wat je doet met aandacht doet maakt het niet meer uit wat je doet. Dan is er geen belangrijk en onbelangrijk werk. Alles wat je met aandacht doet is waardevol en voedt jezelf. Goed en fout vallen weg en het is zoals het is, hier en nu. Dit is wat ik nu weet over aandacht. Over twee weken ben ik er weer met een nieuw onderwerp! |
Veel liefs, Avelien