| Dit is hem dan, de laatste "Dagelijkse Inspiratie". Een jaar geleden besloot ik om een jaar lang elke week iets te gaan schrijven en begon ik met "Opnieuw beginnen". Ik had eigenlijk geen idee waar ik aan begon en ik kan nu zeggen dat ik zeer dankbaar en blij ben dat ik dit initiatief genomen heb en dat het me meer heeft gegeven dan ik had kunnen bedenken!
Ik heb ontdekt dat ik het heerlijk vind om regelmatig stil te staan en mijn gedachten op papier te zetten. Ik heb mezelf verrast en verbaasd met de woorden die af en toe op het scherm verschenen, waar haal ik al die wijsheid vandaan? Ik heb ontdekt wat mijn vorm van schrijven is en dat ik zelf meteen weet of het een stukje is dat klopt of niet. Ik heb gemerkt dat ik heel mild naar mezelf kan zijn als het een keer niet klopt omdat het wel echt vanuit de juiste intentie en krachtbron komt. Ik heb geleerd om mezelf te vertrouwen in wat ik te vertellen heb, dat ik mensen inderdaad kan inspireren door te delen vanuit mijn overvloed. Ik heb gemerkt dat als ik dicht bij mezelf blijf en alles aanvaard wat er is dat ik dan van daaruit ook altijd iets te geven heb. Ik heb geleerd dat het loont om door te gaan als het zwaar is en het net lijkt of de bron opgedroogd is. Ik heb ontdekt dat de onderwerpen naar me toe komen, dat ik niet hoef te zoeken en te bedenken maar dat de woorden en de thema's er zijn op het moment dat ik ga zitten en ik ze dan alleen maar in hoef te typen. En ik ben bevestigd in de werking van het "in de tijd zetten" van zo'n project. Hierdoor heeft het me geen echte moeite gekost om elke vrijdag te gaan zitten en iets te schrijven. Ik ben dankbaar dat ik mezelf dit kado gegeven heb. En ik ben jullie erg dankbaar voor het lezen van mijn inspiraties en voor de reacties die ik van jullie heb ontvangen. Dit was elke keer weer een stimulans om door te gaan en het inspireerde mij om te merken dat jullie erdoor geraakt werden, over dingen na gingen denken, mijn verhalen herkenden, me vragen stelden en vooral dat jullie zo in me geloven en me vertrouwen, ook op de momenten dat ik dat zelf even heel moeilijk vond. Mijn diepe dank daarvoor!!! En nu ga ik er mee stoppen. Er zijn al een aantal mensen geweest die gevraagd hebben waarom ik stop, of die met ideeën kwamen over wat ik nu zou kunnen gaan doen. Ik stop omdat het een project voor een jaar was en het nu klaar is. En zoals ik hierboven al schrijf: Elk afscheid is een nieuw begin. Sinds ik dit echt weet valt het me een stuk minder zwaar om afscheid te nemen. Natuurlijk vind ik het spannend en eng, zou het makkelijker zijn om gewoon door te gaan. Maar het is klaar en er gaat nu iets nieuws komen. Dat vertrouwen voel ik ook heel sterk. Wat dat precies gaat worden weet ik nog niet. Wel weet ik dat ik doorga met schrijven. Misschien een boek? Of een andere vorm? Dat weet ik pas als dit stuk echt tot zijn einde gekomen is: Aankomen, dankbaar zijn en opnieuw op weg gaan! Gisteravond heb ik het nummer van Madonna even opgezet: "The greatest power is the power of goodbye". Daar geloof ik wel in. Tenminste als je afscheid neemt via de voordeur en er niet stiekum via de achterdeur tussenuit knijpt. Dat is voor veel mensen een bekend scenario, maar daar kan nooit echt iets nieuws uit voort komen. Dan zul je steeds weer in hetzelfde stuk terechtkomen. Als je los kunt laten vanuit liefde en omdat iets zijn tijd heeft gehad, dan is dat de voedingsbron voor nog meer liefde en een nieuwe stap waarin het oude geïntegreerd wordt. Dat is de stap die ik nu maak en ik hoop dat jullie met mij nieuwsgierig zijn naar wat mijn volgende stap zal zijn. Als je daarvan op de hoogte wil blijven vind ik het fijn als je me dat laat weten, dan laat ik je op mijn mailingslijst staan en zal ik je op de hoogte houden van mijn activiteiten. Zonder jullie was dit nooit zo'n succes geworden, en daar blijf ik jullie voor altijd dankbaar voor! Ik wens jullie een zeer liefdevol, vreugdevol en inspirerend 2003 toe, |
Veel liefs, Avelien