WEEK 8
VRIENDSCHAP


"Vriendschap is een droom, een pakketje schroot met een dun laagje chroom"

Een weinig inspirerende tekst, die me toch altijd erg gefascineerd heeft, want wat is dat eigenlijk ‘vriendschap’? In dit lied zingt hij over twee vriendschappen die hij, voor hem volkomen onverwachts, verliest en daaruit trekt hij de conclusie dat vriendschap niet bestaat en een illusie is. Maar is dat zo? Is vriendschap die ophoudt te bestaan nooit vriendschap geweest? Is vriendschap alleen waardevol als hij altijd blijft bestaan of in ieder geval niet zomaar abrupt afgebroken wordt? Ikzelf ken de ervaring dat een vriendschap voor mij onverwachts tot een einde komt en dat is een pijnlijke ervaring. Toch kom ik ook steeds meer tot de conclusie dat het wel degelijk vriendschappen zijn geweest, en goeie ook. Sommige vriendschappen bloeden dood (zoals dat heet) omdat je ieder je eigen weg gaat, en blijkbaar hebben sommige vriendschappen het in zich dat ze abrupt tot een einde komen. Zelfs zonder dat ik weet waar dat aan ligt. Vriendschap wil volgens mij zeggen dat je een deel van je pad samen loopt en daarna weer afscheid van elkaar neemt. En met de ene persoon loop je langer mee dan met de ander. Maar ieder heeft zijn eigen "functie" (al klinkt dat wel heel plastisch!) en daarmee zijn eigen inhoud, begin en einde.

Kunnen vriendschappen ook in de kern veranderen? Is het zo dat je een tijd een bepaalde verbinding met iemand maakt en dat als dat uitgewerkt is je dan een nieuwe kern kunt vinden? Of is het dan altijd tijd om los te laten? Dat is een vraag die mij momenteel erg bezig houdt. Ik heb een aantal mensen met wie ik in een overgangsfase zit en waarvan ik me afvraag of ik ze los wil laten of wil verdiepen. Natuurlijk ligt dit niet alleen bij mij en ook bij die ander, maar wat wil ik? Wat is voor mij belangrijk in vriendschap en bij deze mensen als persoon. Ik geloof in vriendschap. Ik geloof erin dat ik mensen nodig heb om in de wereld te kunnen leven, dat ik (voor een groot deel) besta in relatie tot de wereld en de mensen om me heen, dat ik mijn weg niet alleen kan lopen (al zou ik dat soms maar al te graag willen). Ik geloof in de liefde, in relatie leven heeft alles te maken met liefhebben en aanvaarden van jezelf en de ander. Liefhebben oftewel "genoeg zijn". Jezelf en de ander zijn genoeg. Maar wat is genoeg, wanneer is het genoeg, hoe doe je dat "genoeg zijn". Een dagelijkse inspiratie met vele vragen, vragen die de poort zijn tot de antwoorden. En zoals mijn wijze vader laatst al zei: Goed is goed genoeg!

Veel liefs, xxx Avelien