| Van inspiratie naar realisatie, vorm geven aan dat wat ik wil creëren, dat is het proces waar ik op dit moment mee bezig ben. Vooral met betrekking tot mijn bedrijf. En in dat proces kom ik steeds weer dezelfde fasen tegen.
Eén daarvan, en misschien wel mijn favoriet is hoop. Dat vind ik een magisch moment. Het moment dat mensen hun verlangen hebben uitgesproken en aan het worstelen zijn met hoe nu verder en dan opeens, als vanuit het niets, er een sprankje hoop komt dat hun verlangen misschien ook wel daadwerkelijk vervuld kan worden. Hoop is dat moment tussen je verlangen en je vertrouwen in. Hoop komt als je er nog niet op vertrouwt dat dat waar je naar verlangt ook vervuld kan worden, en dan opeens is het er......in de pijn en het geworstel van het onvervulde verlangen is er opeens hoop....in alle wanhoop draait de medaille zich om en wordt hoop zichtbaar. En de energie van hoop geeft je de moed om door te gaan, laat je iets zien van wat mogelijk is als je de controle loslaat en op pad gaat met je verlangen. Dat er dingen mogelijk zijn die je niet kunt bedenken. Dat er “wonderen” gebeuren en er veel meer mogelijk blijkt dan je ooit had kunnen dromen. Het is het licht dat aangaat in het donker. Hoop is dus de andere kant van controle, en dat is waarschijnlijk ook waarom zo weinig mensen hoop als ervaring goed kennen. Want wij willen graag weten hoe we iets gaan realiseren, we willen concrete stappenplannen maken en als we al weten waar we naar verlangen dan willen we ook meteen een actieplan opstellen hoe en wanneer we dat doel gaan bereiken. En dan is er voor hoop geen ruimte. Hoop gaat over het uitspreken van je verlangen, je hartewens, en de pijn voelen van het onvervulde ervan (en dat maakt het uitspreken en hebben van een verlangen zo eng!). En niet weten hoe en wanneer het vervuld gaat worden. Maar wel weten dat dat is waar je naar verlangt. En het is net of dan het hele universum zich in gaat zetten om dat verlangen ook te gaan vervullen. En dan gebeuren er wonderlijke dingen. Zo ben ik na mijn studie voor een paar maanden op reis gegaan naar India en Nepal. Ik wist dat ik niet meteen met mijn studie aan de slag wou maar wat dan wel? Na zo’n 2,5 maand daar ook niet over na te hebben willen denken sprak ik op een dag tegen mijn reisgenoot van dat moment uit dat ik eigenlijk wel uit Groningen weg wou, het liefst naar Utrecht zou gaan en dan wel als groepsleidster aan de slag wou, maar niet in de reguliere hulpverlening. Het voelde heel helder en duidelijk toen ik het eenmaal uitsprak. Maar al na een halve dag begon het twijfelen, want hoe moest ik dat in godsnaam voor elkaar krijgen; ik was nog maar twee keer een middagje in Utrecht geweest, kende daar niemand, had geen opleiding tot groepsleidster......oftewel, praktisch gezienleek het me niet haalbaar. En toen mijn reisgenoot, een jongen die ik net twee dagen kende, dat merkte zei hij heel rustig en heel zelfverzekerd: Avelien, laat je getwijfel maar los, als het het goede plan is, dan kom je deze reis nog wel iemand tegen die je daarbij gaat helpen. En waarschijnlijk door de rust waarmee hij het zei geloofde ik hem ook en kon ik het ook echt loslaten, zo van...ik zie wel. Ik ben verder gegaan met mijn reis, er verder niet of nauwelijks meer over nagedacht, en drie weken voor ik naar huis zou gaan kom ik Marin tegen. We zagen elkaar en waren op slag bevriend, meteen vanaf het eerste moment zat het goed en wist ik dat ze een vriendin van mij zou worden. En toen we aan de praat raakten bleek ze in Zeist te wonen (6km buiten Utrecht) en als groepsleidster in een antroposofische instelling te werken. En ze zei meteen dat er ook wel plek voor mij zou zijn. Ik heb nog diezelfde nacht in Nepal mijn sollicitatiebrief geschreven, die bij thuiskomst op de bus gedaan, en toen Marin twee maanden na mij terug kwam in Nederland was ik haar collega, hebben we samen woonruimte gezocht (en meteen gevonden) en tot op de dag van vandaag zijn we goede vrienden. Eén van mijn persoonlijke ervaringen met hoop. En ik kan niet anders dan zeggen: probeer het ook een keer en laat je verwonderen en verrassen: Spreek je verlangen uit, laat los en hoop komt naar je toe! |
Veel liefs, Avelien